Na današnji dan 1448. završena je titanska bitka (trajala bez prekida 3 dana i dvije noći) na Kosovu, za koju u Srbiji i CG ne smije niko da zna, i ne zna sem 1 od 1000 ljudi, a to zato što Srbi nijesu pružili pomoć SIBINJANIN JANKU (Hunyadi János).

Osmanlije su predvodila dva sultana, zakoniti i njegov nasljednik 16-godišnji Mehmed II Osvajač - najveći sultan u istoriji. Poginulo je na obije strane bar 50 do 60.000 ljudi. Kosovske rijeke su bile toliko zagađene leševima da se riba iz njih nije jela godinama.

Hrišćane je predvodio najveći srednjevjekovni vitez - Vlah iz Banata Janoš Hunjadi, odgajan u rimokatoličkom duhu. Poslije smrti opjevan je i postao nacionalni junak Mađara, Rumuna, Bugara, Srba, Crnogoraca... Hunjadi je sa sobom te 1448. imao Mađare, rumunske Vlahe, Hrvate, Čehe, Njemce... Trebao je da mu se pridruži Skenderbeg (sigurno i sa Zećanima), ali nije stigao, izgleda da ga je u tome spriječio despot Đurađ Branković....
Despot Đurađ Branković se nije pridružio krstaškoj vojsci, jer je htio da održi mir sa Osmanlijama, no, brzo poslije hrišćanskog poraza taj kukavičluk mu se slomio o glavu, Osmanlije su mu harale državom i ugasile je nakon što su osvojili Carigrad.

Kad je Hunjadi sa vojskom išao na Kosovo prošao je kroz jednu klisuru koja se i danas zove Jankova klisura.
Jedna poslovica je ostala povodom boja u oktobru 1448. godine - "kasno Janko na Kosovo dođe"
Njegoš je Gorskom vijencu pomenuo Hunjadija - "Janko brani Vladislava mrtva, što ga brani kad ga ne odbrani". Vladislav je bio Vladislav III Jagelonac kralj poljsko-litvanske unije i kralj Mađarske i Hrvatske. Vladislav je imao 21 godinu kad je u borbi protiv Osmanlija poginuo u novembru 1444.

U subotu 20. X 1448. Turci su uspjeli da opkole hrišćane i da pobijede, dobar dio preostalih hrišćana se razbježao rumunski Vlasi su se predali, na kraju su se borili samo Česi i Njemci, do posljednjeg.

Srblji, oni pravi srednjevjekovni, kad su viđeli strahoviti poraz hrišćana, razbježali su se sa Kosova na sve strane.

U vedroj noći pred zoru 20. oktobra pojavio se polumjesec i napravio odsjaj na polju krvi na bojištu. Po legendi tako je nastao motiv za tursku zastavu.

To je bila posljednja ofanzivna bitka hrišćana protiv Turaka u srednjem vijeku. Sljedećih 250 godina hrišćani su se protiv Turaka samo branili. Sve do pojave princa Eugena Savojskog...